Portfolio
Het oppervlak spreekt terug.
Een groeiende selectie uit schilderijen en werken op papier. Naast oker en umber staan ook blauw, groen en helderdere pigmenten. Elk werk draagt de sporen van zijn ontstaan: lagen die elkaar bedekken, een gebaar dat is blijven staan, een kleur die pas bij langer kijken zijn plaats inneemt.
Wat onder de laatste laag nog doorschijnt: oker en umber die elkaar bedekken, tot alleen de rest van het gebaar zichtbaar blijft.
Warmte en koelte op één doek. Het blauw houdt de oker tegen, zodat de kleur niet wegzakt maar blijft staan.
Een gebaar dat is blijven liggen. Het papier houdt de beweging vast zonder haar te herhalen.
Aarde die warmte vasthoudt. Marine en gedempt groen geven de terracotta gewicht, als klei die nog vochtig is.
Lagen papier die elkaar deels verbergen. Het werk gaat over wat na schuren, plakken en weglaten nog overeind staat.
Een blauwe grond waar latere streken overheen liggen. De diepte zit niet in het motief, maar in wat eronder blijft ademen.
Houtskool als grond. Donker en stofkleur zoeken de plek waar een oppervlak ophoudt en een landschap begint.
Over materiaal
De werken ontstaan uit een langzaam proces van aanbrengen, wegnemen en opnieuw kijken. Acryl, grafiet, aarde en papier vormen geen vaste formule, maar een vocabulaire dat per werk verschuift.
De inspiratie ligt in dingen die al een huid hebben: oude pleister, klei, een vloer die is afgesleten. Het inzicht is dat kijken zelf tijd nodig heeft. Voor de liefhebber wordt een werk daardoor een metgezel — niet een beeld dat je in één oogopslag verbruikt, maar een oppervlak dat met het licht in de kamer meebeweegt.